دکتر تاجیک در گفتگو با شرق ارتباطات سنتی را دوباره مطرح کردند در دورانی که همه نگاهها به تکنولوژی نوین ارتباطی است خواندن این مطلاب خارج از لطف نیست .                                          اين استاد دانشگاه در ادامه در مورد استدلال برخى از اصلاح طلبان مبنى بر اين كه آنها داراى رسانه و ابزار كافى در جهت اعتمادسازى و ايجاد ارتباط بين خود و مردم نيستند، گفت: من نيز به قدرت «پشت گفتمان» به تعبيرى كه برخى از انديشمندان به كار مى برند معتقدم، اين قدرت مى تواند در تثبيت و هژمونيك شدن يك گفتمان نقش بازى كند و داشتن رسانه نيز يكى از لوازم قدرت هاى پشت گفتمان است. اما فراموش نكنيم آن چه كه در انقلاب ما رخ داد يك نوع جنگ و مقابله رسانه هاى كوچك با رسانه هاى بزرگ بود. رسانه هاى كوچك مثل سخنرانى، شب نامه و اعلاميه در برابر رسانه هاى بزرگ ايستاد و نهايتاً پيروز شد. بنابراين از ديدگاه پست مدرن و جنبش هاى جديد اجتماعى در جوامعى مانند ايران ارتباط شفاهى موفق تر از ارتباط كتبى است و مى توان گفت ۶۰-۵۰ درصد مردم ايران با رسانه ها ارتباطى ندارند و آن توده هايى كه در جريان انتخابات نهم وارد صحنه شدند و يك جريان هژمونيك را ايجاد كردند، اهل روزنامه و رسانه نبودند. ۴۰ درصد روستايى بودند كه اصلاً با روزنامه و رسانه سر و كار نداشتند، پس حرفى كه اين دوستان اصلاح طلب مطرح مى كنند چندان درست و جدى نيست. اين تحليلگر سياسى به گروه هاى اصلاح طلب توصيه كرد كه ارتباط شفاهى خود را با مردم بيشتر كنند و به رسانه هاى كوچك مثل بيانيه و اعلاميه كه در بدنه اجتماع پخش هستند توجه بيشترى داشته باشند. وى تصريح كرد: «اصلاح طلبان بايد تحرك خود را زياد كنند؛ به نحوى كه در بين توده هاى مردم حضور بيشترى داشته باشند، بيشتر سخنرانى كنند و به سفر بپردازند و با اشكال گوناگون با مردم سخن بگويند. قرار نيست وقتى كه دو تا روزنامه  را بستند دست روى دست بگذاريم و زانوى غم بغل بگيريم و بگوييم نمى شود؛ اين يك بهانه بيشتر نيست.»