راه اندازي شبکه تلويزيوني ورزش با واکنش هاي متفاوتي روبه رو شد.

شبکه تلويزيوني مستقل ورزش قرار است از تابستان سال 88 فعاليت خود را آغاز کند و اين در حالي است که لزوم تخصصي شدن شبکه هاي تلويزيوني به مساله مناقشه انگيزي در ميان کارشناسان ارتباطاتي مبدل شده است. داستان راه اندازي شبکه تلويزيوني ورزش از خردادماه به نقل محافل رسانه يي تبديل شد. شايد بتوان گفت دبير شوراي هماهنگي ورزش سازمان صدا وسيما نخستين کسي بود که طرح راه اندازي شبکه مستقل ورزشي را در ميان رسانه ها مطرح کرد. فتح الله حداد درمصاحبه يي ضرورت راه اندازي شبکه مستقل ورزشي را اينچنين بيان کرده بود؛ «اکنون 49 فدراسيون ورزشي فعال هستند. برخي از آنها درصدد هستند جاذبه هاي رشته هاي ورزشي خود را به مخاطبان معرفي کنند. از سوي ديگر نقد و تحليل مسائل ورزشي بايد افزايش يابد. علاوه برآن نياز است ورزش قهرماني و همگاني به موازات هم مورد توجه قرار گيرند. بنابراين ضرورت تاسيس شبکه تلويزيوني ورزش مستقلي احساس مي شود.»

(Cable Tv)تلويزيون کابلي

  تلويزيون كابلي یکی از نقاط تحول فناوري برودکست می باشد. تغييراتي كه در حال حاضر در اين فناوري آغاز شده است آن را به يك انقلاب در دستيابي به هر گونه اطلاع رساني و یا سرگرمي بدل می كند. در برخي از کشورهاي دنيا نظير آمريکا ساليان متمادي است که مردم از تلويزيون هاي کابلي استفاده مي نمايند. گسترش تلويزيون هاي کابلي در آمریکا ، در واقع بزرگترين پروژه خصوصي زیر بنایی سيگنال رسانی آن كشور است كه بعد از جنگ جهاني دوم ايجاد شده است. تلویزیون کابلی رسما در سال ۱۹۴۸ در آمریکا پدیدار شد و علت رشد روز افزونش تنوع ، گسترش و تخصصی بودن برنامه ها و کانالهای این سیستم پخش بوده است. در کشور ایران نیز پس از بررسی های کارشناسی ، پروژه تلویزیون کابلی به مرحله اجرا درآمد.

تلویزیون کابلی چگونه کار می کند؟

در این سیستم ابتدا بوسیله دیش های کوچک حرفه ای ، امواج از طریق ماهواره دریافت می شود ، سپس بعد از پردازش و تقویت بوسیله  Head end (دستگاهی است که سیگنال ماهواره را برای ارسال از طریق کابل ، پردازش می کند) بوسیله فیبرهای نوری به منازل منتقل می شود و در اختیار مشترکین قرار می گیرد.

تلویزیون کابلی نسبت به پخش زمینی ، مزایای قابل ملاحظه ای دارد:

بدلیل بستر انتقال سیگنال در تلویزیون کابلی که فیبر نوری است ، نویز در آن بسیارکاهش یافته که این موضوع در جریان انتقال سیگنال از فرستنده به گیرنده بسیارموءثر بوده و صدا و تصویر با کیفیت مطلوب به مخاطب می رسد. در دهه اخیر با انقلاب دیجیتالی که در تکنولوژی ارتباطات (فیبر) صورت گرفته ، کابل کواکسیل که بستر انتقال تصاویر دراین سیستم بوده به فیبر نوری تبدیل شده که قابلیتهای مضاعفی را پدیدار ساخته است از جمله انتقال دیتا و پیاده سازی سیستم های مولتی مدیا و نیز تلویزیون تعاملی (Interactive Tv ) .

از طریق شبکه کابلی ، می توان  تعداد کانال های بیشتری ( حداقل 8 کانال ) را بدون اضافه نمودن تجهیزات بیشتر ارسال کرد. در صورتیکه در پخش زمینی ، ارسال همین تعداد کانال به تعداد مشابهی فرستنده و تجهیزاتی مانند راک و کمباینر و همچنین آنتن ، دکل ، فوندانسیون و. . . احتیاج دارد. که این مسئله در سیستم کابلی از لحاظ اقتصادی کاملا مقرون به صرفه می باشد. هزینه برق ایستگاه نیز کاملا کم می شود در صورتی که برای تجهیزاتی مانند فرستنده ها و دریافت کننده ها در پخش زمینی ،  میزان برق مصرفی بسیار بالاست. (تقریبا 20 برابر)

 نکته حائز اهمیت...

 منبع: صدای ارتباط