كتاب تازه: تكنولوژي‌هاي نوين ارتباطي

 

کتاب «تكنولوژي‌هاي نوين ارتباطي: از تلگراف و تلفن تا بي‌سيم و راديو» نوشته پروفسور كاظم معتمدنژاد توسط مركز پژوهش‌هاي ارتباطات به پیشخوان کتابفروشي‌‌ها آمده است.
در پيش‌گفتار نويسنده كتاب آمده است: شيوه‌هاي ارتباط غيرمستقيم انساني از فاصله‌هاي دور، در دوران‌هاي بسيار طولاني گذشته و قبل از اختراع و توسعه خط، با انتقال علامت‌ها و نشانه‌هاي خاص و به كمك نواختن طبل و برافروختن آتش، و پس از آن با ارسال پيام‌ها و اطلاعات مكتوب به وسيله فرستادگان راه‌پيما يا سواركاران پرشتاب، صورت مي‌گرفتند. قرن‌ها بعد و از دوران جديد نوزايي اروپا (اواسط قرن پانزدهم ميلادي)، با توسعه روابط تجارتي و دگرگوني اوضاع سياسي و اجتماعي كشورهاي غربي، شيوه‌هاي نوين ارتباط جمعي طرف توجه واقع شدند و با استفاده از اختراع چاپ و انتشار كتاب‌ها و نشريه‌‌هاي دوره‌اي، تحقق پيدا كردند.
چهار قرن پس از ايجاد مطبوعات، كه نخستين وسيله ارتباط جمعي به شمار مي‌رود، تحت تاثير پيدايش و پيشرفت جوامع صنعتي و دو انقلاب تكنولوژيك مهم آن‌ها، كه از اواسط قرن نوزدهم و تا اواخر قرن بيستم پديد آمدند و به انقلاب الكتريك و انقلاب الكترونيك معروف شده‌اند، شيوه‌هاي ارتباطي تازه‌اي ايجاد گرديدند و زمينه‌ها و ويژگي‌هاي امكانات و وسايل ارتباطي قبلي را به كلي دگرگون ساختند. به طوري كه مي‌توان گفت با آغاز استفاده از تلگراف برقي ساموئل مورس آمريكايي در سال 1840 ميلادي، براي نخستين‌بار در تاريخ زندگي انساني، مفهوم ارتباط، كه به سبب مقتضيات و ضرورت‌هاي انتقال اطلاعات و پيام‌هاي مكتوب يا چاپي و به‌ويژه كتاب‌ها و نشريه‌هاي دوره‌اي به وسيله افراد يا وسائط حمل و نقل دولتي و غيردولتي صورت مي‌يافت، از مفهوم حمل و نقل، كه تا پيش از آن، عنصر تفكيك‌ناپذير آن بود، جدا شد و بر اثر اين جدايي، ماهيت و كيفيت ارتباط هم، كه هميشه با توجه به فاصله زماني ضروري براي انتقال پيام‌ها و اطلاعات از مبدا تا مقصد آن‌ها، جنبه غيرمستقيم و طولاني‌مدت داشت، تغيير كرد و به تبادل مستقيم و بي‌واسطه و فوري آن‌ها تبديل گرديد.
در نتيجه اين دگرگوني‌هاي تكنولوژيك، از يك سو، در اواخر قرن نوزدهم و اويل قرن بيستم، با تكامل تكنولوژي تلگراف برقي و گسترش كاربرد آن، از طريق خطوط تلگرافي زميني و كابل‌هاي تلگرافي زيردريايي، امكان انتقال سريع پيام‌ها و اطلاعات كتبي و صوتي و تصويري فراهم شد و از سوي ديگر، از نخستين سال‌هاي دهه 1950 ميلادي، با ايجاد مجموعه‌اي از نوآوري‌ها، نظام ارتباط نويني بر اساس تكنولوژي الكترونيك پديد آمد. به گونه‌اي كه با كاربرد اين تكنولوژي، انتقال پيام‌ها و اطلاعات پيشرفت و گسترش بيشتري پيدا كرد و مبادله آن‌ها به صورت اعجاب‌انگيزي سراسر كره زمين را فرا گرفت و به اين ترتيب، روند فعاليت‌هاي ارتباطي و اطلاعاتي، به صورت جهاني درآمد.
براي شناخت تكنولوژي‌هاي نوين ارتباطي ناشي از دو انقلاب ياد شده، بررسي روند تاريخي ايجاد، تكامل و تحول اين تكنولوژي‌ها، ساختارهاي حقوقي و مديريتي و هم‌چنين كاربردهاي نظامي، اقتصادي و اجتماعي آن‌ها ضروري است.
بر اين اساس، در جلد يكم، نخستين فصل به ارتباطات تلگرافي اختصاص يافته است و در چند بخش آن، به معرفي چگونگي اختراع و كاربرد اين تكنولوژي نوين ارتباطي، نظريه‌هاي اقتصادي و شيوه‌هاي اداره دولتي و خصوصي مربوط به آن، سازمان‌هاي منطقه‌اي و بين‌المللي ارتباطات تلگرافي و تفوق جهاني امپراتوري انگلستان در مورد زيرساخت‌ها و كاربردهاي اين ارتباطات، پرداخته شده است.
در فصل دوم، ارتباطات تلفني مطرح شده‌اند و در بخش‌هاي مختلف آن، ابتدا روند اختراع و پيشرفتو گسترش تكنولوژي تلفن و كاربردهاي آن و سپس شيوه‌هاي اداره خصوصي و دولتي شبكه‌ها و خدمات تلفني در كشورهاي بزرگ غربي مورد بررسي قرار گرفته‌اند.
فصل سوم، مطالعه ارتباطات بي‌سيم و راديويي را در بر دارد. در بخش يكم اين فصل، چگونگي اختراع تلگراف بي‌سيم و ارتباط راديويي تشريح شده است. بخش دوم آن، به اختراع دستگاه ضبط و پخش صدا و برنامه‌پراكني راديويي اختصاص يافته و در بخش سوم فصل مذكور، جايگاه ارتباطات نوين راديويي در عرصه رقابت جهاني آمريكا و انگلستان عرضه گرديده است.
در فصل چهارم، روند تاسيس و توسعه فرستنده‌ها و برنامه‌هاي راديويي بررسي شده است. بخش يكم اين فصل، چگونگي ايجاد نخستين فرستنده‌ها و برنامه‌هاي راديويي در ايالات متحده آمريكا را معرفي كرده است. در بخش دوم آن، به تشريح شيوه‌هاي مقررات‌گذاري و سازماندهي ارتباطات بي‌سيم و برنامه‌پراكني‌هاي راديويي در آمريكا، پرداخته شده و بخش سوم فصل ياد شده هم چگونگي تاسيس و تحول فرستنده‌ها و برنامه‌هاي راديويي در كشورهاي بزرگ اروپايي را در بر گرفته است.
كتاب تكنولوژي‌هاي نوين ارتباطي در 317 صفحه براي اولين‌بار با شمارگان دوهزار نسخه و به قيمت 4000 تومان توسط انتشارات مركز پژوهش‌هاي ارتباطات منتشر شده است.

انتشار كتاب پژوهشنامه تبليغات

كتاب پژوهشنامه تبليغات اثر دكتر محمدرضا رسولي استاد دانشگاه به وسيله پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي منتشر شد.

 

 

در مقدمه کتاب آمده است: امروزه تبليغات به لحاظ سازوكار اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي آن در جامعه يكي از موضوع‌هاي مهم و قابل توجهو اثر گذار به شمار مي‌آيد. اهميت موضوع تبليغ در حوزه‌هاي مختلف به حدي است كه يكي از بخشهاي مهم اقتصادي را به ويژه در جهان صنعتي شكل مي‌بخشد. به طوري كه سالانه ميلياردها دلار در اين بخش سرمايه‌گذاري مي‌شود. گزارش كتاب سال انگلستان حاكي از آن است كه اين كشور در سال 2003 ميلادي در مجموع 227/17 بيليون پوند فقط در حوزه تبليغات تجاري هزينه كرده است.
اين كتاب درچهار فصل ،ويژه مخاطبان خاص انتشار يافته است. در فصل اول كتاب به كليات پژوهش در مورد طرح موضوع،‌اصول و مباني، اهداف، سوال‌هاي اساسي،‌تعاريف و مفاهيم،‌روش بررسي و رويكردهاي تبليغات تجاري در ايران (گذشته و وضع موجوداختصاص یافته است.
در بخش رويكردهاي تبليغات تجاري در ايران، رويكرد منفي تبليغات تجاري، رويكرد اطلاع‌رساني و تبليغات اطلاع‌رساني مورد بحث و بررسي قرار گرفته است. رويكرد مصرف‌گرايي و چالش‌هاي پيش روي تبليغات كه شامل مسايل و مشكلات اقتصادي، مديريت و نيروي انساني، آموزش و پژوهش و ... است نيز ارايه شده است.
فصل دوم اين كتاب شامل مروري بر ادبيات نظري و تجربي انجام شده در ايران و ساير كشورها است که بخش عمده ای از آنرا مطالعات تئوری در زمينه تبليغات تجاري شکل می دهد، در این مبحث مطالب ارزشمندی شامل رويكردهای مثبت و منفی به تبليغات از ديدگاههای‌ فرهنگ شناسی، جامعه شناسی،روانشناسی، اقتصاد و بررسي‌هاي مربوط به تاثير تبليغات تجاري و ... مطرح شده است.
فصل سوم كتاب به يافته‌هاي پژوهشي گروه تبليغات اختصاص یافته است که سه پژوهش نوین در تبلیغات تجاری ایران را ارائه می کند.
فصل چهارم هم كاربرد يافته‌هاي پژوهشي و فراتحليل شامل ارزيابي و جمع‌بندي پژوهش‌ها و راهكار‌های برون رفت از وضعیت موجود تبلیغات ایران را نشان میدهد.

منبع:خبرنگار

پنج كتاب جديد درحوزه علوم ارتباطات و روزنامه‌نگاري

پنج كتاب جديد درحوزه علوم ارتباطات و روزنامه‌نگاري به زودي از سوي دفتر مطالعات

توسعه رسانه‌ها منتشر خواهد شد.
به گزارش روابط‌‌عمومي دفتر مطالعات و توسعه رسانه‌ها دو عنوان از اين كتاب‌ها برگرداني است از دو كتاب تخصصي در زمينه روزنامه‌نويسي و تحقيق در جامعه اطلاعاتي كه بر اساس تازه‌ترين دستاوردهاي علمي و كاربردي حوزه روزنامه‌نگاري و ارتباطات نگارش يافته است. سه كتاب ديگر نيز به موضوعات مربوط به حقوق ارتباطات، طرح سرشماري واحدهاي عرصه مطبوعات و خبرگزاري‌ها، و آثار برگزيده سيزدهمين جشنواره مطبوعات و خبرگزاري‌ها اختصاص دارد.

به منظور آشنايي مخاطبان با مضمون كتاب‌هاي ياد شده مختصري از مشخصات آنها در زير آورده مي‌شود.

1- حقوق ارتباطات. نويسندگان: دكتر كاظم معتمدنژاد و دكتر رويا معتمدنژاد / قطع رقعي/ 580 صفحه/ 3500 تومان

حقوق ارتباطات يكي از رشته‌هاي حقوقي جديدي است كه به سبب مقررات‌گذاري در مورد فعاليت‌هاي ارتباطي تهيه و تدوين شده است و در سه دهه اخير به سبب گسترش وسايل ارتباط‌جمعي و تكنولوژي‌هاي نوين ارتباطي مورد توجه خاص كشورهاي جهان قرار گرفته است. شالوده بنيادي حقوق ارتباطات بر حقوق مطبوعات و آزادي بيان استوار گرديده و مانند حقوق مطبوعات در جهت كمك به حفظ و حراست از آزادي بيان پايه‌گذاري شده است.
كتاب حقوق ارتباطات كاري است مشترك از دكتر كاظم معتمدنژاد و دكتر رويا معتمدنژاد كه با ديدي موشكافانه به مباني و كليات اين رشته مي‌پردازد و به عنوان منبعي بسيار مفيد در زمينه مطالعات حقوقي به شمار مي‌رود.

2- تحقيق در جامعه اطلاعاتي. هيومك كي با همكاري وندي ميپلز و پال وينولدز / ترجمه: رامين كريميان / قطع وزيري / 210 صفحه/ 2000 تومان/ عنوان اصلي كتاب:

Investing the Information Society,huch Mackag with Wendy Maples and Paul Reynold ,Routlege and the Open Vniversity, 2001

اين كتاب درآمدي است بر مباحث مربوط به جامعه اطلاعاتي و كار پژوهش اجتماعي. نويسندگان كتاب در فصول مختلف با پرداختن به مباحث و مفاهيم مربوط به جامعه اطلاعاتي، نظريه‌ها و روش‌هاي تحقيق اجتماعي، به نوعي مضمون‌هاي اصلي مرتبط با جامعه اطلاعاتي مانند رشد و گسترش فرهنگ، الگوها و ساختارهاي دگرگون شده كار، زمان و فضا، ... را مورد ژرف‌كاوي قرار داده‌اند.
در اين كتاب تلاش شده تا با شناساندن روش‌شناسي و روش‌هاي تحقيق نقش و اهميت علوم اجتماعي در شناخت و درك جامعه اطلاعاتي نمايانده شود.

کریستین امانپور کیست ؟

کريستين امانپور در 12 ژانويه 1958 (دي ماه 1336) از پدري ايراني و مادري انگليسي در لندن متولد شد. پدر کريستين امانپور اهل سروستان فارس است."

بنا به گفته "عبدالله شهبازي" او به يکي از خانواده­هاي بهايي اين خطه تعلق دارد. با برخي از خانواده­هاي سرشناس بهائي خويشاوند است او در زمان رضاشاه و اندکي پس از شهريور 1320 در نيروي دريايي اشتغال داشت، سپس در تهران ساکن شد و به کمک خويشان و دوستان منتفذش به خدمت دولت در آمد و مامور خريد غله شد. در زمان جنگ جهاني دوم به دليل قحطي، گندم ناياب بود و دولت، کشاورزان را موظف کرده بوده محصول خود را به دولت بفروشند، کاپيتان امانپور هر وقت به ماموريت مي­رفت با کيف پر از پول به تهران بر مي­گشت، رشوه مي­گرفت و اجازه مي­داد که کشاورزان گندم را احتکار کنند. از اين طريق ثروتمند شد و تپه­اي خريد در منطقه کنوني فرشته تهران که اکنون بزرگراه از کنار آن مي­گذرد، اين تپه معروف شد به " تپه امانپور".  او با دختر سپهبد امان الله جهانباني ازدواج کرد. همسر وي خواهر زن نصراله فلسفي نويسنده معروف بود. اين زن تا آخر همسر رسمي امانپور بود. مدت زيادي از وصلت او با خانواده سرشناس جهانباني نگذشته بود که رسوايي شروع شد. بازرسان تحقيق کردند و معلوم شد که کاپيتان در اليگودرز مقادير زيادي از گندمکاران رشوه گرفته است. پرونده بالا گرفت و  تازه داماد به زندان افتاد. سپهبد پير که عمري با خوشنامي زندگي کرده بود سرشکسته نزد محمدرضا شاه رفت و با زاري ماجراي او را گفت. گفت که من تا به حال از شما هيچ خواهشي نکرده­ام ولي اين آدم به هر حال داماد من است. التفافي کنيد و مرا از اين سرشکستگي نجات دهيد. شاه هم دستور آزادي کاپيتان را داد، مشروط بر اين که از ايران خارج شود تا بهانه­اي به دست دشمنان سلطنت نيفتد و کاپيتان آزاد شد.   امانپور پس از آزادي به مصر رفت، اين سفر مقارن با بحران کانال سوئز در سال 1956 شد. در آن زمان قدرت­هاي غربي دولت جمال عبدالناصر را تحريم کرده بودند و به شرکت­هاي غربي اجازه کار در کانال سوئز را نمي­دادند. دولت مصر به دنبال کساني مي­رفت که در کار لايروبي و يدک­کشي کشتي با تجربه باشند. امانپور به خدمت دولت مصر در آمد و ظاهراً کارش موفقيت آميز هم بود. پس از مصر راهي انگلستان شد،    امانپور مدتي درتهران با زن انگليسي و دو دخترش زندگي کرد ولي بعد آنها را هم رها کرد در نتيجه خانم انگليسي و دو دختر به لندن بازگشتند، ليزي که اکنون تهيه کننده فيلم است و با شبکه چهار تلويزيون انگليس کار مي­کند، در دانشگاه "رودآيلند" آمريکا در رشته روزنامه نگاري ثبت نام کرد و شهريه را پرداخت کرد ولي کمي بعد پشيمان شد، دانشگاه حاضر نشد پول شهريه را پس بدهد ولي پذيرفت که کس ديگري را به جاي ليزي بپذيرد در نتيجه کريستين به آمريکا رفت و به جاي خواهرش روزنامه نگاري خواند و به اين ترتيب تصادفاً روزنامه نگار شد. کريستين در سال 1983 در سي . ان. ان به عنوان خبرنگار شاغل شد ودر زمان جنگ بوسني به شهرت رسيد. کريستين امانپور در سال 1998 با "جيمز روبين" سخنگوي سابق وزارت خارجه آمريکا (که او نيز يهودي است) ازدواج کرد. (خبرگزاري فارس)   امانپور به عنوان گزارشگر در سال 1994 به هنگام آغاز عمليات نيروهاي آمريکا در سومالي به آنجا اعزام شد تا از موگاديشو به طور زنده گزارش تهيه کند. همچنين گزارش او از بالکان سبب شد در سال 1994 دو جايزه جورج فاستر _ پيبادي، دو جايزه جورج پولک و جايزه شجاعت در گزارشگري را دريافت کند او همچنين مصاحبه­هاي بسياري انجام داده است که از آن جمله مي­توان به مصاحبه با ژاک شيراک در سال 2003 (قبل از جنگ عراق)، محمود عباس در سال 2003، ملک عبدالله در سال 1999، پرويز مشرف در سال 2001، ياسرعرفات در سال 2000 و محمد خاتمي در سال 1997 اشاره کرد.

------------ ---------

چهره امانپور در ايران

مصاحبه امانپور با هاشمي رفسنجاني و پس از آن خاتمي در سال 1376 باعث شهرت امانپور در ايران شد. در سال 1379 امانپور در سفر به ايران اقدام به ساخت فيلمي مستند با عنوان "سفر انقلابي" نمود. البته پيش از آنکه  اين فيلم با سفر انقلابي، ارتباط معنايي داشته باشد با تحريف انقلابي ارتباط پيدا مي­کند و ماحصل تحريف سخنــان مصاحبه شوندگان ايراني و شکايت اين افراد، آن است که با اينکه دولت ارتباط خوبي با رسانه­هاي خارجي دارد و باب تعامل باز است اما کريستين امانپور ممنوع الورود مي­شود. فعاليت­هاي سي. ان. ان در ايران به حالت تعليق در مي­آيد و تا حوالي انتخابات رياست جمهوري دوره نهم طول مي­کشد. (پايگاه اينترنتي روشنگر)‌ ديگر اينکه در 24 دي ماه سال جاري کنفرانس مطبوعاتي رئيس جمهور با حضور بيش از 200 خبرنگار داخلي و خارجي برگزار شد اما جالب آنکه با وجود حاضر بودن خبرنگار ايراني الاصل شبکه آمريکايي سي . ان . ان در اين کنفرانس، کلمه "تحقيقات هسته­اي" تبديل به "تسليحات هسته­اي" مي­شود و بين آن همه خبرنگاري که فارسي را کم و بيش مي فهمند، فقط خبرنگار سي . ان . ان (که به شهادت خبرنگاران مختلف مي­تواند فارسي را با تسلط کامل صحبت کند) فرق ميان تحقيقات و تسليحات را متوجه نشد و جالب اينکه اين اشتباه با انعکاس جالبي مواجه مي­شود: 8 مرتبه در 20 دقيقه و با برگزاري يک مناظره 25 دقيقه­اي ضد ايراني با حضور کارشناسان آمريکايي بعد از اين همه جنجال سازي و  اعلام رسمي بر اينکه ايران داشتن و ساختن سلاح هسته­اي را حق خود مي­داند، به يک اظهار تاسف ساده و عذرخواهي کوتاه بسنده مي­شود. براي همين امر دفتر سي. ان. ان در تهران تعطيل شد ولي با واسطه گري احمدي نژاد فعاليت مجدد خود را پس از وقفه چند ساعته آغاز کرد. در سفر اخير، کريستين امانپور که مدتي است در ايران به سر مي­برد، او به همراه سفراي کشورهاي عضو تروئيکاي عدم تعهد و اعضاي اصلي کشورهاي موسوم به گروه هفتاد و هفت و تعدادي از خبرنگاران داخلي و خارجي روز شنبه 14/11/85 از سايت تاسيسات فرآوري اورانيوم اصفهان در مجتمع U.C.F اصفهان بازديد کرد، ضمناً او در تاريخ 15/11/85 با تعدادي از نمايندگان مجلس مصاحبه کرد و پيش از اين نيز با آيت ا... صانعي در قم ديداري داشته است. او در سفر خود به ايران قصد تهيه گزارش از مسجد جمکران را داشته که ظاهراً به علت عدم هماهنگي لازم و احتمال سوء استفاده وي از احساسات مردم از ورود به ا ين محل منع شده است. (خبرگزاري مهر) 

چگونگي برخورد آمريکا با خبرنگاران :

چگونگي برخورد آمريکا با خبرنگاران ايراني، جاي تامل بسيار دارد چرا که تا امروز کليه خبرنگاران صدا و سيماي جمهوري اسلامي در سالهاي پس از انقلاب در کشور آمريکا تنها به عنوان نماينده خبري در مقر سازمان ملل اجازه ورود داشته و هرگز مجوز خروج از محدوده 17 مايلي نيويورک و عزيمت به ساير نقاط آمريکا را نداشته­اند. در تمام اين سالها از مصاحبه با مقامات آمريکائي و تهيه گزارش ساده از آن کشور، محروم بوده­اند. حسين دهباشي يکي از خبرنگاران و مستند سازان صدا و سيما شرح برخورد دولت آمريکا با وي (در حاليکه کارت خبرنگاري­اش توسط وزارت خارجه آمريکا صادر شده بود) را اينگونه تعريف مي­کند: «پس از 10 ساعت بازداشت، بازجويي و بازرسي و گرسنگي با دست و پايي زنجير شــده تــا پــاي صندلي هواپيما با چنان تحقيري از فرودگاه "­دالس" شهر واشنگتن برگردانده شدم که خاطره آن هنوز آزارم مي دهد». (پايگاه اينترنتي روشنگر)  جالب­تر آنکه خبرنگاران ايراني نه تنها کارت معتبري ندارند که حتي ويزايشان تعمداً با کد "سي" که مختص سفر کوتاه مدت خدمه کشتي­ها و هواپيماهاست صادر شده و بنابراين حق داشتن هرگونه کارت اعتباري، اجاره خانه يا خريد تلفن همراه محرومند و سرانجام به واسطه قوانين تحريم آمريکا عليه کشورمان حتي واريز حقوق و هزينه هاي کار و زندگي ايشان از طريق ايران قانوناً جرم محسوب مي شود.

منبع: گروه ارتباطات اجتماعی ایران

رسانه‌ها و طبقه جديد

  نويسنده:    صادق  طباطبايي

 

در حالي كه رسانه‌هاي تصويري و الكتروني با برنامه‌هاي تفريحي و سرگرم‌كننده و شوهاي تجاري در درازمدت، يكسان‌سازي سلائق و ذائقه‌هاي قشرهاي عظيمي از جامعه را باعث خواهد شد و از اين طريق داد و ستدهاي فكري را در افكار عامه و گفت‌وگوهاي مردم به حداقل رسانده، مآلاً قدرت تفكر و انديشه را كاهش داده و نظام شكل‌گيري آراء و عقايد بيننده را مخدوش مي‌سازد، از سوي ديگر اين رسانه‌ها باعث پيدايش شكاف‌هاي جديد طبقاتي شده و هم شكاف‌هاي موجود اجتماعي را كه ريشه در سطح دانش عمومي و قدرت فهم و انديشه و نيز توانايي درك و فراگيري مسائل جديد دارد، عميق‌تر مي‌سازد.

نيل پستمن در كتاب «زندگي در عيش، مردن در خوشي» اين موضوع را از زواياي گوناگون بررسي كرده است.

رابينسون (Robinson) و زاك سر (Saxer) طي بررسي‌ها و پژوهش‌هاي خود به اين نتيجه رسيده‌اند كه رسانه‌هاي الكترونيكي نه تنها تفاوت‌ها و شكاف‌هاي موجود بين گروه‌هاي مختلف اجتماع را در مورد دانش و اطلاعات عمومي برطرف نمي‌سازد، بلكه نقش اساسي در توزيع نابرابر اطلاعات ميان همين گروه‌ها ايفا مي‌كند.

تي شه نور (Tichenor) در جمع‌بندي گزارش پژوهش‌هاي خود مي‌گويد:

«هنگامي كه جريان اطلاعات از رسانه‌ها به درون يك سيستم اجتماعي افزايش مي‌يابد، گروه‌هاي سطوح بالاي اجتماعي تمايل بيشتري بر توجه و جذب سريع‌تر اين اطلاعات از خود نشان مي‌دهند؛ به طوري كه رفته رفته شكاف علمي و دانش عمومي ميان اين گروه و ديگر سطوح اجتماعي عميق‌تر مي‌گردد». در ادامه اين جمع‌بندي آمده است: «اگر به نقش رسانه‌هاي نوشتاري در تحكيم قدرت انديشه و ژرفاي دانش عمومي توجه كنيم و در نظر داشته باشيم كه گروه‌هاي سطوح بالاي جامعه (بر مبناي دانش و اطلاعات عمومي) كه ارتباط تنگ‌تري با اين رسانه‌هاي نوشتاري دارند و طبعاً از قدرت تخيل و تفكر بالاتري هم برخودار هستند، به هنگام رويارويي با جريان رودخانه اطلاعاتي كه توسط رسانه‌هاي تصويري به درون جامه سرازير مي‌شود بهره‌اي وافرتر و عميق‌تر و نيز گسترده‌تر از گروه‌ها و قشرهايي كه در سطح پايين‌تري از دانش و اندوخته ذهني قرار دارند، خواهند برد».

در فصل‌هاي پيشين ديديم كه تأثير رسانه‌هاي تصويري و الكتروني در درازمدت باعث كاهش قدرت تفكر، توانايي تحليل و تفسير و تبيين در انسان‌ها بوده و قدرت تخيل و حافظه را نيز به مرور زمان تضعيف مي‌كند. بنابراين آن دسته از گروه‌هايي كه در كنار رسانه‌هاي الكتروني ارتباط خود را با كتاب و نوشتارها حفظ كرده‌اند كمتر از كساني كه انحصاراً با رسانه‌هاي نوشتاري در ارتباطند و بيشتر از آن قشرهايي كه فقط و فقط مخاطب رسانه‌هاي تصويري هستند، از قدرت فراگيري و بهره‌وري از اطلاعات و اندوخته‌هاي علمي برخوردارند. اين تفاوت در سطح اندوخته‌ها و درك و فهم مطلب، خود عامل ديگري است كه در درازمدت فاصله طبقاتي را در جوامع زيادتر ساخته و شكاف ميان سطوح مختلف اجتماع را عميق‌تر مي‌گرداند. در چنين شرايطي است كه دانايان داناتر شده و نادانان نادان‌تر خواهند شد.

تي‌شه نور در يك جريان اعتصاب روزنامه‌ها مشاهده كرد كه شكاف ميان دانش و برداشت افراد يك جامعه در ارتباط با حوادثي كه در آن مدت انحصاراً از طريق رسانه‌هاي سمعي و بصري ـ و نه نوشتاري ـ در اختيار همگان قرار گرفته است به مراتب كمتر از زماني است كه روزنامه‌ها نيز به درج اخبار و حوادث پرداخته‌اند.

همين بررسي‌ها نيز نشان مي‌دهد كه سطح دانش و انديشه‌هاي عمومي در موضوعاتي نظير مسائل مربوط به فضا يا عوامل سرطان‌زا نظير دود سيگار و پاره‌اي تركيبات شميايي ديگر و نيز مسائل گسترده‌تر زيست‌محيطي كه صرفاً با وسائل الكتروني مرتبط هستند بسيار متفاوت بوده و گاه اين تفاوت‌ها و شكاف‌ها، ابعاد قابل توجه و خطرناكي را جلوه‌گر ساخته است.

:
● منبع: طلوع ماهواره و افول فرهنگ چه بايد كرد؟

ايران و رسانه هاي خبري بريتانيا

تقريبا هر 50 سال ، بخشي از اسناد موجود در مرکز مطالعات و اسناد تاريخي انگلستان از درجه محرمانه خارج و در معرض ديد عموم پرده برداري مي شود. آنچه مي خوانيد فصلي از تاريخ رابطه ايران و عملکرد رسانه هاي بريتانيايي است که از وبلاگ دکتر مجيد تفرشي انتخاب شده است. يکي از موارد مورد اختلاف حکومت هاي ايران و بريتانيا مقالات انتقادي بود که هر از چندگاهي در نشريات بريتانيايي منتشر و يا در بخش فارسي سرويس جهاني بي بي سي عليه حکومت ايران ارائه مي شد. توقع حکومت شاه اين بود که به دليل دوستي راهبردي بين 2 کشور، دولت بريتانيا بايد مانع انتشار هرگونه مطلب انتقادي عليه هيات حاکمه ايران شود. اين اعتراض ، نسبت به نشريات امريکايي و فرانسوي هم بود، ولي ظاهرا برخورد با رسانه هاي بريتانيايي شديدتر بود. اعتراض ايران به اين موضوع ، بارها به اطلاع مقامات سفارت بريتانيا رسيده بود. براي نمونه ، روز دوم سپتامبر (11شهريور) «کريم پاشا بهادري» معاون وزارت دربار با احضار آنتوني پارسونز سفير بريتانيا مراتب انتقاد شديد و اعتراض دولت متبوع خود را نسبت به مندرجات چند نشريه انگليسي از جمله مقاله اخير «ديويد هوسه گو» روزنامه نگار مشهور در هفته نامه اکونوميست چاپ لندن در مورد آينده سلطنت در ايران پس از شاه ابراز داشت. به نوشته پارسونز، وي سعي کرد تا ضمن تاکيد بر سنت ديرينه استقلال رويه روزنامه ها و نشريات خبري کشورش با ذکر نمونه هايي نشان دهد که همه نوشته هاي آنها درباره ايران منفي نيستند، ولي معاون وزير دربار ايران تاکيد داشت که برخي روزنامه نگاران از جمله تعدادي از نويسندگان روزنامه تايمز لندن با حکومت ايران عناد دارند. پارسونز در يک گزارش ديگر عنوان کرد که هويدا به او گفته که از مدتها قبل در تلاش است تا به شاه و علم بقبولاند تا از موضعگيري منفي در برابر مطالب انتقادي روزنامه هاي خارجي دست بکشد. چرا که اين برخورد، نتيجه معکوس خواهد داد و نشان مي دهد که حکومت ايران تاب انتقاد از خود را ندارد. هويدا به پارسونز گفته بود که در اين مورد هنوز نتوانسته شاه را نسبت به پذيرش نظر خود متقاعد سازد، ولي واقعيت اين است که حساسيت مقامات ايراني نسبت به انتقادات رسانه هاي غربي ، کمتر از گذشته شده است. پارسونز در گزارش خود تاکيد کرده بود که به دليل آن که سالانه بيش از 30 درصد از جنگ افزارهاي بريتانيا به ايران صادر مي شود و دولت بريتانيا حدود يک ميليارد و 200 ميليون دلار از ايران وام گرفته ، بهتر است در جهت حفظ منافع ملي بريتانيا راهي براي کاهش انتقادهاي رسانه هاي آن کشور عليه حکومت ايران انديشيده شود. پارسونز در اين گزارش توصيه کرد که با تدارک سفرهاي ويژه وي آي پي براي روزنامه نگاران بريتانيايي جهت بازديد از تهران و پذيرايي شايان ، ديدگاه آنان نسبت به حکومت شاه را تعديل کنند. سواي روزنامه هاي بريتانيايي ، برخي گزارش ها و اخبار بخش فارسي سرويس جهاني بي بي سي نيز مورد اعتراض مقامات ايراني قرار داشتند. شاه در يکي از ديدارهاي معمول خود با پارسونز، در واکنشي توام با تعجب و ناراحتي نسبت به اخبار و گزارش هاي بخش فارسي بي بي سي گفت: «از نظر مردم ، جهان نسبت به دوره جنگ جلو رفته است.» شاه در ادامه پرسيد: «هدف از پخش برنامه راديويي براي کشورهاي دوست چيست؟ اين راديو بايد به بهبود روابط کمک کند نه اين که آن را برهم بزند.» پارسونز در گزارشي محرمانه به تاريخ اول آگوست (10 مرداد) به لندن درباره بخش فارسي بي بي سي در نقطه نظري نامعمول ضمن اعلام اين که افراد کمي به بخش فارسي بي بي سي توجه دارند چنين نوشت: «من سي سال است که درگير مسائل خاورميانه ام و مي توانم صادقانه بگويم که نه پيشداوري عليه بي بي سي دارم و نه ضد اطلاع رساني هستم. ...من از موضع فوري مصلحت انديشي سياسي به موضوع نگاه نمي کنم. ...بگذاريد 25 سال به عقب برگرديم و به آينده بنگريم ، مي توانيم قسم بخوريم که در يک دوره 25 ساله ، سرويس عربي و فارسي بي بي سي کساني را که در اين دوره دولتهاي آلترناتيو طرفدار غرب در خاورميانه تشکيل داده و يا بخشي از آن حاکميت شده اند، تحت تاثير خود قرار داده است... واقعيت اين است که در اين دوره ، رژيمهاي پوشالي و چينش کنوني خاورميانه در دوره پس از جنگ جهاني دوم خودکامه تر و مستبدتر [از رژيمهاي قبلي] هستند». پاسخ لندن به ديدگاه نامعمول سرآنتوني پارسونز نيز تا حدي نامعمول بود. «نيکلاس برينگتون» ديپلمات جوان و 23 ساله «بخش ارشاد و سياست اطلاعاتي» وزارت خارجه بريتانيا در پاسخ خود به پارسونز کهنه کار، نظرات وي درباره سرويس جهاني بي بي سي را «تند و يکسويه» خطاب کرد. برينگتون ضمن دفاع از سرويس جهاني بي بي سي از پارسونز پرسيد: «اگر بي بي سي محبوبيت ندارد چرا شاه اينقدر نسبت به مطالب آن حساسيت نشان مي دهد؟». گفتني است که برينگتون بعدها در سلسله مراتب ديپلماتيک کشورش مقامهاي بالايي يافت و ضمن خدمت در تهران و دريافت لقب شواليه (سر)، در سال 1987 به سفارت (کميسارياي عالي) کشورش در پاکستان نيز منصوب شد و 2 سال در اين سمت باقي ماند. وي يک بار نيز در سالهاي پس از پيروزي انقلاب اسلامي براي تصدي سفارت بريتانيا در تهران معرفي شد که اعتبارنامه وي از سوي جمهوري اسلامي ايران مورد تاييد قرار نگرفت و از عزيمت به تهران بازماند. يکي از مواردي که رسانه هاي خبري بريتانيا بخصوص بخش فارسي بي بي سي بشدت مورد انتقاد شاه و وزير دربار واقع شدند، مربوط به سفر جنجالي اشرف پهلوي خواهر توامان شاه به بريتانيا بود که با مخالفت شديد گروههاي اپوزيسيون و برخي فعالان سياسي داخل بريتانيا مواجه شد. منبع: جام جم

 

امنيت بخشيدن به انتخابات آنلاين

اكنون با افزايش آمار كاربران اينترنت در سراسر دنيا، انتخابات آنلاين در بيشتر كشورهاي جهان انجام مي‌شود و دولت‌ها براي امنيت بخشيدن به اين سيستم پول قابل توجهي را هزينه كرده و همواره از كارشناسان امنيتي استفاده مي‌كنند.

اما در اين ميان برخي از كانديداهاي انتخاباتي هنوز با انتخابات الكترونيكي مشكل داشته و باور دارند اين پديده‌ي جديد مي‌تواند خطرناك باشد.

از اين ميان مي‌توان به ژوزف كرني، يكي از كانديداهاي انتخاباتي اشاره كرد. وي كه اطمينان چنداني به انتخابات آنلاين ندارد و از آن‌جايي كه خود كارشناس علوم كامپيوتر است قصد دارد همراه با تيم خود سيستم نرم‌افزاري انتخابات آنلايني براي امنيت بيشتر اين سيستم تهيه كند. اين كارشناس علومم كامپيوتر با همكاري گروه خود برآنند كه تا ماه ژوييه اين نرم‌افزار را ارايه كنند.

به باور ژوزف كرني، اكنون سيستم انتخابات آنلاين بسيار ساده بوده و تنها كليك كردن بر روي نام كانديداها و سپس شمارش آرا است و هيچ گونه قانون و مقرارت انتخابات در آن پياده نشده است.

تيم يادشده اكنون كار خود را با گنجاندن برخي از مقررات انتخابات در انتخابات آنلاين آغاز كرده‌اند.

به گفته‌ي ژوزف كرني راي دهندگان براي شركت در اين انتخابات ثبت نام خواهند كرد و هرد كدام PIN كدي خواهند داشت. به اين ترتيب راي دهندگان در روز انتخابات به وب سايت مراجعه خواهند كرد و در كد شناسه‌ي راي دهنده، PIN كد خود را وارد خواهند كرد و راي خود را ثبت مي‌كنند.

برگه‌هاي راي گيري شماره‌هايي در كنار هر كانديدا دارد كه اين شماره‌ها براي هر راي دهنده متفاوت است. هنگامي كه رايي داده مي‌شود، شماره‌ي ويژه به سرور انتقال داده مي‌شود و پس از رمز گشايي نام كانديداي مورد نظر را مشخص مي‌كند.

به اين ترتيب حتی اگر مشكلي در انتقال شماره‌ها به بانك‌هاي اطلاعاتي بروز دهد، مشكلي در انتخابات آنلاين پيش نخواهد آمد چراكه هر كاربر شماره‌ي ويژه‌ي خود را وارد كرده است و اين شماره‌ها براي هر كاربر متفاوت است.

پس از وارد كردن راي، كاربر رسيدي دريافت خواهد كرد كه نشان مي‌دهد راي به درستي وارد شده و در شمارش آرا محسوب خواهد شد.
به باور اين كارشناس علوم كامپيوتر و گروه همكار وي، با به كاربردن اين نرم‌افزار و شيوه‌ي جديد انتخابات آنلاين سطح اطمينان انتخابات آنلاين افزايش خواهد يافت و مي‌توان به آن اعتماد كامل داشت.

منبع: PC World

سناريوسازي در رسانه‌هاي بين المللي

 

سناريو چيست؟

سناريو طرحي از پيش تعيين شده است که با استفاده از تکنيک هاي پيچيده هدف يا اهدافي را دنبال مي کند. پشت هر سناريويي فکر يا افکاري خوابيده است. معمولاً از درون سناريوها استراتژي ها و راهبردها بيرون مي آيند که اهميت آنرا مشخص مي کند. درهر سناريويي معمولاً به دومقوله فرصت ها و تهديدها توجه شده است. هر سناريويي درصدد است شرايط داخلي و خارجي را توصيف کند، راهکار ارائه دهد و درباره آينده نيز گمانه زني کند . 

انواع سناريو

سناريوها براساس اهداف، موضوعات و سوژه ها قابل تقسيم بندي هستند . برخي سناريوها ممکن است باتوجه به واقعيات تدوين شوند. برخي در عالم مجازي تهيه مي گردند و بعضي نيز ممکن است خيالي باشند ولي با استناد به برخي واقعيت ها که اتفاقاً تحريف شده اند حالتي شبه واقعي پيدا مي کنند.

جايگاه ويژه سناريو در رسانه ها

سناريوسازي در رسانه هاي خارجي جايگاه ويژه اي يافته است . آنان با استفاده از اين مقوله سعي مي کنند ذهن مخاطبان خود را با ارائه چارچوب هاي ارائه شده از سوي خود شکل دهند . گاه هدف سناريوها توده ها نيستند بلکه اين نخبگان و تصميم سازان هستند که نشانه گيري مي شوند. رسانه هاي خارجي سعي مي کنند با ارائه سناريوهاي مختلف تصميم سازان را راغب کنند که حداقل به چارچوب ارائه شده فکر کنند. براي مثال در بحث از مسئله هسته اي، رسانه هاي خارجي با بيان برخي ادعاها از جمله: ايران بدنبال دستيابي به سلاح هسته اي است، ايران در صورت ادامه فعاليت هاي هسته اي در منطقه و جهان منزوي خواهد شد، جهان مصمم به جلوگيري از دستيابي تهران به سلاح هاي هسته اي است القاء مي کنند که: "تنها راهکار پيش روي تهران توقف غني سازي اورانيوم است."

نکته قابل توجه

نکته قابل توجه آن است که سناريو سازي در رسانه هاي خارجي بيشتر حالتي شبه واقعي دارند. بر اين اساس سناريوها متناسب با اهداف مورد نظر، در عالم خيال تدوين مي شوند و براي واقعي جلوه دادن با بريده اي از واقعيات عجين مي گردند و درقالب برنامه هاي راديويي، تلويزيوني و ... ارائه مي شوند.

منبع:iran_communications

پایان نامه منتخب...

 پايان نامه منتخب... 

 

در مراسم اولين جشنواره آثار پژوهشي كه در تاريخ 30/10/1385 از سوي سازمان ملي جوانان ايران برگزار شد پايان نامه آقاي داود آقا رفيعي از دانشجويان ورودي سال 1382 دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات مورد تقدير قرار گرفت.

موضوع اين پايان نامه منتخب عبارت است از: ميزان بهره مندي جوانان از اينترنت ( مطالعه موردي جوانان 15 تا 29 سال ساكن شهر تهران )

آقاي داود آقا رفيعي

بدينوسيله ما دانشجويان وفارغ التحصيلان رشته علوم ارتباطات اجتماعي واحد علوم و تحقيقات اين موفقيت را به شما دانشجوي كوشا تبريك گفته و براي شما آرزوي پيروزي روزافزون در ساير مراحل زندگي را داريم...

برنامه‏هاى ماهواره‏اى در ارتباط با اصل حاكميت دولت‏ها و اصل آزادى اطلاعات...

 

مقدمه:

يكى از چيزهايى كه موجبات رشد وتكامل انسان‏ها را فراهم مى‏سازد، حق‏آزادى اخبار و اطلاعات است. يكايك‏شهروندان حق دارند به درست‏ترين وصادقانه‏ترين اخبار و اطلاعات داخلى وخارجى دست‏رسى داشته باشند تا بداننددر كشورشان يا ديگر نقاط جهان چه‏مى‏گذرد. علاوه بر اين، بايد بتوانند از راه‏روزنامه‏ها، نشريات ادوارى، راديو وتلويزيون و ديگر رسانه‏هاى جمعى ازانواع تفسيرها، تحليل‏ها و ابعاد مختلف‏قضاياى سياسى، اجتماعى، اقتصادى وفرهنگى اطلاع يابند، آن‏ها را با هم مقايسه‏كنند و طبق برداشت‏خود به كنه واقعيات‏پى ببرند. دولت‏ها حق ندارند به بهانه‏مصلحت اجتماعى از طريق پرده‏پوشى وسانسور، مردم را در بى‏خبرى قرار دهند ياآنان را از حقايق منحرف سازند يا گمراه‏كنند.

موضوع اين بحث آن است كه عده‏اى‏با تكيه بر اصل «آزادى اطلاعات‏» معتقدندكه اين حق افراد است كه بتوانند آزادانه و بابهترين وسايل ارتباطى در تماس باشند;اين به رشد و شكوفايى جوامع كمك‏خواهد كرد. عده‏اى ديگر با استناد به اصل‏حاكميت دولت‏ها، اعتقاد دارند كه دول‏ارسال‏كننده برنامه‏هاى ماهواره‏اى بايدرضايت دول گيرنده اين برنامه‏ها را از قبل‏اخذ كرده باشند.

حال بر اساس تحليل حقوقى،كدام‏يك از اين دو نظر را مى‏توان تاييدكرد؟ آيا ماهواره تجاوز به حق حاكميت‏دولت‏هاست‏يا موجب رشد و شكوفايى‏ملت‏ها؟

آزادى اطلاعات و برنامه‏هاى ماهواره‏اى

1- آزادى كسب و ارسال اطلاعات

نوعى از آزادى، كه در مغرب زمين ازحداكثر ترويج و تبليغ و بيان برخوردارگشته، «آزادى بيان و تبليغ‏» است. شايدبتوان گفت چشمگيرترين جمله‏اى كه‏درباره اين آزادى گفته شده همان جمله‏معروف نقل شده از ولتر است كه گفته:«من با اين سخنى كه تو مى‏گويى مخالفم،ولى حاضرم به خاطر اين‏كه تو اين سخن‏را آزادانه بيان كنى زندگى خود را از دست‏بدهم.» ⁽¹⁾

يكى از حقوقى كه بر مبناى آزادى، دراعلاميه جهانى حقوق بشر مقرر شده‏همين حق است. ماده 19 اعلاميه‏مى‏گويد: «هر كس حق آزادى عقيده و بيان‏دارد و حق مزبور شامل آن است كه ازداشتن عقايد خود بيم و اضطرابى نداشته‏باشد و در كسب اطلاعات و افكار و دراخذ و انتشار آن، به تمام وسايل ممكن وبدون ملاحظات مرزى آزاد باشد.» ⁽²⁾

آيا آزادى در كسب اطلاعات و افكار وانتشار آن با تمام وسايل ممكن و بدون‏ملاحظات مرزى، مطلقا بدون هيچ‏محدوديتى به رشد و شكوفايى جوامع‏كمك خواهد كرد و نبايد نسبت‏به آن هيچ‏ممنوعيتى اعمال داشت؟ يا اين‏كه آزادى‏مطلق در هيچ زمينه‏اى معقول نيست، بلكه‏از نظر حقوقى با توجه به اصل حاكميت‏دولت‏ها، كه يكى از اصول اساسى منشورملل متحد و نيز در روابط بين‏المللى است،ارسال اطلاعات - به نحو اطلاق - چه بسامنافى با حاكميت‏بوده و بايد در انتشار آن،محدوديت‏هاى جغرافيايى و رضايت‏دولت‏هاى گيرنده برنامه‏ها، از قبل اخذشده باشد؟

اطلاعات

گرچه در بدو امر، به ذهن مى‏رسد كه مراداز «اطلاعات‏» علم و دانش مفيد است، هرتخصصى كه باشد، اما عملكرد بسيارى ازكشورها با استناد به اين اصل بيانگر آن‏است كه هر نوع اطلاعاتى را كه به نحوى‏جهل‏زدايى كند، هر چند در قالب‏مبتذل‏ترين فيلم‏ها يا مضرترين دانش‏ها باشد، دربرمى‏گيرد; مثلا، آموزش سرقت، خراب‏كارى، درگيرى، ايجاد نفرت و مانندآن.

آزادى اطلاعات

اسلام نه تنها از آزادى فكر جلوگيرى‏نمى‏كند و در بى‏اطلاع نگه داشتن مردم‏كوشش ندارد، بلكه اطلاع از حقايق زندگى‏را جزو وظايف هر شخص مى‏داند ومعتقد است هر كس آراء گوناگون و نظرات‏مختلف را آزادانه مورد مطالعه و بررسى‏قرار دهد، حقيقيت را بهتر به دست‏خواهدآورد و راه و رسم زندگى را به نحو صحيح‏تشخيص خواهد داد. حضرت على‏عليه السلام‏مى‏فرمايد: «كسى كه با آراء گوناگون‏روبه‏رو شود، موارد خطاى آن‏ها را ازدرست‏بازخواهد شناخت‏» ⁽³⁾

اسلام خير دنيا و آخرت را در سايه‏علم و شر دنيا و آخرت را در سايه‏بى‏خبرى و جهل از اسرار هستى مى‏داند، آن‏جا كه رسول اكرم‏صلى الله عليه وآله مى‏فرمايد: «خيرالدنيا و الآخرة مع العلم و شر الدنيا والآخرة مع الجهل.» ⁽⁴⁾

اسلام طلب علم را بر هر زن و مردى‏واجب مى‏داند و اين منحصر به علوم دينى‏نيست، بلكه كسب تخصص در همه‏رشته‏هاى مورد نياز را واجب كفايى‏مى‏شمارد; همانند علم پزشكى. اين درحالى است كه دولت‏هاى استعمارى كه‏اينك دم از آزادى اطلاعات و افكارمى‏زنند، تلاش داشته‏اند تا همواره مردم‏كشورهاى تحت استعمار را از حقايق واطلاعات محروم نمايند، و امروزه هم‏اطلاعات نادرست را با شگردهاى گوناگون‏به آن‏ها تزريق مى‏كنند. با وجود آن‏كه دركشورهاى پيشرفته، يك تا چهار درصدجمعيت‏بالاتر از ده سال بى‏سوادند، آماربى‏سوادان كشورهاى تحت استعمار بين‏80 تا 96 درصد است. و در كشورهاى درحال توسعه نيز نيمى تا دو ثلث جمعيت‏از بى‏سوادى رنج مى‏برند. پاتريس لومومباطى نطقى كه در جشن استقلال كنگو درحضور پادشاه استعمارگر بلژيك ايراد كرد،گفت: در سراسر مملكت ما، تعدادتحصيل‏كرده‏ها از 200 نفر تجاوز نمى‏كندو براى هر پنجاه هزار نفر يك دكتر نداريم.هنوز در سراسر كنگوى چهارده ميليون‏نفرى، يك طبيب يا يك مهندس‏سياه‏پوست - كه مردم اصلى كنگو هستند -وجود ندارد. در آنگولا - مستعمره پرتغال -كه چهارميليون و نيم نفر جمعيت دارد،فقط 750 نفر، آن هم با برنامه قرون‏وسطايى مشغول تحصيل هستند و درمدت 350 سال دوره استعمار، فقط 4 نفرآنگولايى توانسته‏اند خود را به دانشگاه‏برسانند و تازه اين‏ها هم خود محروم‏شده‏اند.

پيش از آن‏كه، الجزاير به چنگال فرانسه‏بيفتد، به اعتراف ژنرال فاتح آن كشور،تقريبا تمام مردم الجزاير سواد خواندن ونوشتن داشتند، ولى بر اثر فجايع استعمارو مبارزه با آزادى فكرى مردم، در سال‏1887 م.، طبق آمار رسمى دولتى، ازپانصدهزار الجزايرى كه در سن تحصيل‏بوده‏اند، فقط 963 نفر مشغول تحصيل‏بوده، آن هم در مدارس مخصوص‏فرانسويان. ⁽⁵⁾

از ديدگاه اسلام، بيان واقعيات مفيد به‏حال بشر، چه در قلمرو مادى و چه درقلمرو معنوى، نه تنها آزاد است، بلكه‏كسى كه از واقعيات و حقايق اطلاعى‏داشته باشد و قدرت بيان و تبليغ آن‏ها رادر خود احساس كند و با اين حال ساكت‏بماند و مردم را از دريافت آن حقايق وواقعيات محروم سازد، مجرم است و هم‏در اين دنيا و هم در آخرت موردبازخواست قرار خواهد گرفت. ⁽⁶⁾

خداوند متعال بهترين ارمغان را براى‏بندگانى مى‏داند كه اقوال و افكار مختلف‏را شنيده، بهترين آن‏ها را انتخاب‏مى‏كنند. ⁽⁷⁾ اما سؤال مهم اين است كه آيابا تكيه به اصل آزادى بيان و نشر اطلاعات‏و افكار، مى‏توان هر چيزى را كه دلخواه‏باشد، خواه دروغ و مضر و خواه صحيح وسودمند و به هر شكلى، بيان نمود؟

اگر اعتلاى فكر بشر به حدى رسيده‏بود كه هم بيان‏كننده غير از حق و واقعيات‏ابراز نمى‏كرد و هم مخاطب از اطلاعات‏كافى برخوردار بود، هيچ مشكلى در آزادى‏بيان به طور مطلق وجود نداشت. ولى آيااكنون چنين است؟

منبع:سید ابراهیم حسینی

متقاعد سازي و افكار عمومي در رسانه هاي غرب.

 

منبع: فصلنامه عمليات رواني، شماره 10 (نويسنده: حسين محمدي نجم )

از آنجايي كه آنچه درباره خود مي‌شنويم غالباً بر آنچه در مورد خودمان انجام مي‌دهيم تأثيرگذار است، رسانه‌هاي جهاني امروز نقش و جايگاه بي‌سابقه‌اي در كنترل و هدايت افكار عمومي يافته‌اند. پيشينه به نسبت طولاني تكنيكهاي روزنامه‌نگاري براي ترغيب مخاطبان به اتخاذ مواضع و ديدگاههاي مورد نظر و نيز كمك روزافزون فناوريهاي نوين ارتباطاتي براي اجراي طرحهاي پيچيده تبليغات رواني، ترديدي باقي نمي‌گذارد. آنچه عموماً در رسانه‌هاي غربي مي‌بينيم مناظري مجازي‌اند كه گاه با دنياي واقعيت به كلي متفاوت‌اند. بنابراين، آشنايي هر چند ابتدايي با تكنيكهاي مورد بحث، ضرورتي است كه براي هيچ يك از ما (مخاطبان خودآگاه يا ناخودآگاه اين رسانه) گريزي از آن نيست.

مقدمه

در كشوري مانند امريكا، رسانه‌هاي خبري ـ تحت نفوذ و مالكيت شركتهاي غول‌پيكر اقتصادي ـ در انتقال و تفسير اخبار، عمدتاً منعكس‌كننده ايدئولوژي طبقه حاكم جامعه‌اند. در عين حال، رسانه‌ها گاه اين تصور را برمي‌انگيزانند كه آزاد و مستقل بوده، قادر به ارائه گزارشهاي متعادل و تفسيرهاي منطقي‌اند. اما اين تضاد و دوگانگي چگونه توجيه‌پذير است؟ صاحب‌نظران صنعت رسانه ادعا مي‌كنند كه به سبب اشتباهات عادي و مشكلات تهيه هر روز خبر (مانند زمان، ضرب‌العجل‏، محدوديتهاي بودجه و معضل تبديل كردن يك ماجراي پيچيده به يك گزارش فشرده) خطاهاي گاه و بي‌گاه در ارائه گزارشهاي خبري اجتناب‌ناپذير است. علاوه بر اين، هيچ نوع سيستم ارتباطاتي‌ وجود ندارد كه بتواند هر آنچه را كه مي‌خواهد، گزارش كند؛ بنابراين عملكرد گزينشي ضرورت مي‌يابد.

بي‌ترديد اين فشارها و مشكلات وجود داشته و اشتباهات غيرعمدي اتفاق مي‌افتد، اما آيا به واقع مي‌توان عملكرد تمامي رسانه‌ها را تحت تأثير آنها دانست؟ امروز بر كسي پوشيده نيست كه رسانه‌ها گزينشي عمل مي‌كنند، اما چه اصولي در اين عملكرد گزينشي دخالت دارند؟ روش امروز رسانه‌هاي بازارمحور، بي‌دليل به سمت و سويي خاص متمايل نمي‌شود، بلكه غالباً مسير ثابتي را مي‌پيمايد كه مديريت را بر نيروي كار، طبقه قدرتمند را بر اقشار كم‌درآمد، مقامات رسمي را بر جمعيت ناراضي، خصوصي‌سازي و اصلاحات بازار آزاد را بر توسعه بخش عمومي و سلطه امريكا را بر انقلابهاي مردمي و تغييرات اجتماعي جهان سوم، رجحان و برتري مي‌بخشد. به منظور آشنايي خوانندگان با پاره‌اي از اين تكنيكها به اختصار به آنها مي‌پردازيم.

 

حذف و انكار

برخي منتقدان معتقدند كه مطبوعات ذاتاً پر هياهو، جنجالي و احساس برانگيزند، اما حقيقت اين است كه در بسياري موارد آنها را بي‌صدا، خنثي و محافظه‌كار مي‌يابيم. شايد بدين سبب كه كناره‌گيري زيركانه از برخي وقايع، ايمن‌تر از جنجالي عمل كردن است (ميشل پرنتي( ) ص 2ـ3). چه بسيار ماجراهاي هيجان‌انگيزي كه ـ برخلاف حوادث معمولي اما جنجالي شده ـ كمتر به آنها توجه مي‌شود و چه بسيار رخدادهايي كه نه تنها جزئيات اصلي بلكه كل ماجرا ناديده گرفته مي‌شود، حتي آنهايي كه اهميت‌شان انكارناپذير است. براي مثال بعيد است، گزارشهايي كه عملكرد نظام امنيت ملي امريكا را مورد سؤال قرار دهند، اجازه انتشار يابند. بنابراين عجيب نيست كه از اقدامات به اصطلاح سركوب‌گرانه كشورهاي سركش فراوان بشنويم، اما موارد متعدد قتل و شكنجه مردم جهان سوم به دست نيروهاي تحت حمايت امريكا و ديگر جنايات نظام امنيت ملي اين كشور كمتر در رسانه‌هاي عمومي منعكس شوند.

مخاطراتي كه از شرايط خاص وبلاگي برمي‌خيزند...

 

وبلاگ‏ها عرصه‏اي ايمن نيستند و مخاطرات خاص خود را دارند. برخي از اين مخاطرات از شرايط خاص وبلاگي بر مي‏خيزد. يكي از اين اشكال تهديدها، سرقت وبلاگي است.

 دكتر عباس کاظمي در وبلاگ "جامعه شناسي و زندگي روزمره در ايران" به نشاني http://kazemia.persianblog.com نوشته است: بيش از يك ميليون وبلاگ در كشور وجود دارد، برخي از وبلاگ نويس‏ها شهرونداني‏اند كه جديدا تابعيت فضاي مجازي را پذيرفتند و برخي براي شهروند شدن در فضاي وبلاگي براي اينكه محتواي وبلاگ خود را پركنند و از طريق سرقت محتواي وبلاگهاي شناخته‏شده تر براي خود اعتبار كسب كنند دست به هرنوع كاري و از جمله سرقت مطالب ديگران مي‏زنند.

شهروندان وبلاگي! ما همه درمعرض تهديديم. خانه‏ها و محيط كار ما درب و ديوار مشخصي ندارد. شبانه‏روز افراد مي‏توانند وارد آن شوند و مطالب را كپي و بدون رفرنس در وبلاگ تازه تاسيس خود يا در جزوه‏هاي درسي يا حتي روزنامه‏ها و ساير سايت‌ها قرار دهند. در چنين شرايطي وجود قوانيني كه از شهروندان مجازي در حيطه‌ي توليد محتوي حمايت كند ضروري به نظر مي‏رسد. جداي از ضرورت تدوين قوانين صيانت از محتواي وبلاگها، وبلاگ‌نويس‌ها با تشكيل شبكه‏اي وبلاگي، عملكرد وبلاگ خاطي را سريعا منتشر و از اين طريق نوعي رسوم اخلاقي مجازي(Morals Virtual) را پديد آورند.

يكي از كارهايي كه يك وبلاگ نويس حرفه‏اي بايد هر ماه انجام دهد، جست‏وجوي اينترنتي مطالب خود در گوگول است، تا از اين طريق محتواي خود را در ساير وبلاگ‌ها رديابي كند تا در وبلاگ‌هايي كه مطالب او را بدون رفرنس گذاشته‏اند، تذكرات لازم را بنويسد و درصورت عدم رعايت قواعد اخلاقي آن را در وبلاگ خود معرفي كند تا همه دوستاني كه به او لينك داده‏اند نيز شهروند مجازي خاطي را معرفي كنند. درست است كه به بيان دوركيم در اينجا هدف ترميم و پرورش فرد خاطي است، اما حداقلي از افكار عمومي و وجدان جمعي براي تنبيه خاطي ضرورت دارد.

منبع: ایسنا

انوشه انصاري و جزئياتي از زندگي در فضا

خيلي‌ها مي‌خواهند بدانند چگونه در فضا حمام مي‌كنيم؟ چگونه دندان‌هايمان را مسواك مي‌كنيم؟ چگونه موهايمان را مي‌شوييم؟

به گزارش سرويس نگاهي به وبلاگ‌هاي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، انوشه انصاري از ايستگاه بين‌المللي فضايي در وبلاگش به نشاني http//spaceblog.xprize.org درباره‌ي جزئياتي از زندگي در فضا نوشته است: خوب دوستان بايد اعتراف كنم كه رعايت بهداشت در فضا كار چندان ساده‌اي نيست. اينجا دوش و يا شير‌آبي كه آب زلال از آن جريان داشته باشد، يافت نمي‌شود. آب در اينجا به جاي اينكه جريان يابد، شناور مي‌شود. اين موضوع از شست‌و‌شو يك صحنه‌ي جنگي تمام عيار مي‌سازد. خوب پس لابد مي‌پرسيد آنهايي كه آن بالا و در فضا اقامت دارند، براي شست و شوي خود چه مي‌كنند؟ مخصوصاً فضانورداني كه براي حدود ‌٦ ماه در ايستگاه مستقر مي‌شوند. آنها راه‌حلي مبتكرانه براي اين كار دارند.

ما در اينجا حوله‌هاي مرطوب، ليف‌هاي نم دار و حوله‌هاي خشكي داريم كه از آنها براي تميز كردن بدنمان استفاده مي‌كنيم. افراد معمولاً روزي يك حوله مرطوب و چندين حوله خشك براي اين منظور به كار مي‌برند. هر كسي يك بسته بهداشتي مخصوص به خود دارد كه در آن مسواك، ابزار ريش‌تراشي، كرم و ساير مايحتاج مورد نياز تعبيه شده است... .

مسواك زدن در فضا خود لطيفه‌اي ديگر است. شما نمي‌توانيد پس از پايان مسواك زدن دهان خود را با آب بشوييد و در انتها آب داخل دهانتان را بيرون بريزيد. در اينجا بايد در انتهاي مسواك زدن هر آنچه در دهانتان است را قورت دهيد . فضانوردان به اين كار اثر نعناي تازه مي‌گويند.

هيجان‌انگيزترين تجربه در ايستگاه بين‌المللي فضايي - شايد من آن را يك تجربه مي‌دانم - شستشوي موهاي سر فضانوردان است. حالا من مي‌فهمم چرا فضانوردان موهاي خود را كوتاه مي‌كنند. ابتدا بايد يك كيسه حاوي آب را روي سرتان بگذاريد و بعد از اينكه گوي‌هاي كوچك آب دور و بر سر شما آرام گرفتند با استفاده از شامپوي خشك و بسيار با ملايمت موهايتان را بشوييد. با كوچكترين حركت حساب‌نشده‌اي قطرات گوي مانند آب به همه طرف پراكنده مي‌شوند. من از اين تجربه خود فيلمي گرفته‌ام كه به محض بازگشت به زمين در اختيار شما قرار خواهم داد.

آب در اينجا بسيار با ارزش است و دائماً بازيابي مي‌شود. هيچ چيز مرطوبي دور ريخته نمي‌شود، مگر اينكه در هوا تبخير شود. يك واحد هدايت و جمع‌آوري رطوبت موجود در هوا دائماً بخار آب موجود در هوا را جمع‌آوري و پالايش مي‌كند تا مجدداً مورد استفاده قرار گيرد. اين موضوع حتي لباس‌هاي ورزشي فضانوردان را بعد از تمرينات ورزشي نيز شامل مي‌شود... .

اينجا در ايستگاه بين‌المللي فضايي تجهيزات ورزشي زيادي وجود دارند. براي مثال يك چرخ افقي كه بايد به زحمت آن را چرخاند و دوچرخه ثابتي كه چشم‌انداز بسيار بديعي به زمين دارد، در بخش روسي ايستگاه مستقر است. پاره‌اي تجهيزات مقاومتي و يك دوچرخه ثابت ديگر نيز در بخش آمريكايي ايستگاه فضايي موجود است.

فضانوردان و كيهان‌نوردان هر روزه و گاهي اوقات دو بار در روز به تمرينات ورزشي مي‌پردازند تا از اثرات مخرب بي‌وزني بر ماهيچه‌ها و استخوان‌هاي خود بكاهند. شايد شما ندانيد كه اگر انساني براي مدتي طولاني در شرايط بي‌وزني اقامت كند، از آنجا كه براي جابجا شدن و يا جابجا كردن لوازم به نيروي زيادي احتياج ندارد، ماهيچه‌هاي او شروع به آب رفتن و چروك خوردن مي‌كنند. وزني وجود ندارد و بنابراين شما براي جا به جا كردن احتياج به صرف انرژي نداريد. همچنين بدن شروع به دفع كلسيم مي‌كند و فضانوردان به پوكي استخوان مبتلا مي‌شوند.

يك ضرب‌المثل قديمي مي‌گويد كه شما نمي‌توانيد هم كيكتان را نگه داريد و هم آن را بخوريد. من فكر مي‌كنم براي رسيدن به تمام زيبايي‌ها و هيجانات يك سفر فضايي بايد بهاي آن را نيز پرداخت كرد. مطمئناً يكي از شما كه مشغول خواندن اين مقاله هستيد، زيست‌شناس و يا پزشكي هستيد كه با مطالعه و بررسي قادر به كاهش چنين اثراتي بر بدن انسان هستيد. در آن صورت ما مي‌توانيم به سفرهاي فضايي آينده‌ي خود به مريخ و يا ساير سيارات منظومه شمسي اميدوار باشيم و دامنه‌ي تحقيقات خود را به خارج از مرزهاي منظومه خورشيدي بكشيم.

 

رحمانيان:اعتراض مي‌كنيم.

مهدي رحمانيان در مورد انتشار كاريكاتور توهين‌آميز در يكي از شماره‌هاي اخير اين روزنامه كه در نامه‌ي هيات نظارت بر مطبوعات ذكر شده است، گفت: انتشار كاريكاتور توهين‌آميز را قبول ندارم.

مديرمسوول روزنامه شرق در گفت‌وگو با خبرنگار حقوقي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اظهار داشت: در رابطه با تغيير مديرمسوول روزنامه، روز گذشته نامه‌اي به هيأت نظارت بر مطبوعات نوشتم و نامه ارسال شده است؛ اعتراض حق ماست و قطعا به اقدام هيأت نظارت بر مطبوعات اعتراض خواهيم كرد.

وي درباره‌ي موضوع انتشار كاريكاتور توهين‌آميز كه در متن اطلاعيه هيات نظارت بر مطبوعات آمده است، گفت: در يكي از صفحات شماره‌هاي اخير روزنامه، صفحه‌ي شطرنجي كشيده شد كه دو مهره‌ي سفيد و سياه در آن وجود داشت و براي ديده شدن و نمايان شدن مهره‌ي سياه بقيه‌ي خانه‌ها سفيد بود و هيچ مفهوم ديگري نداشت.

رحمانيان، وارد جزييات مطلب و تاريخ انتشار كاريكاتور نشد و در مورد اين كه آيا درخصوص تخلفات متعددي كه در اطلاعيه هيات نظارت اشاره شده، اخطاريه‌اي دريافت كرده است؟ گفت: اخطاريه‌اي دريافت نكردم به جز يك مورد و موارد متعدد را قبول ندارم.

مديرمسوول روزنامه‌ي شرق، درباره‌ي روند توقيف نشريات در هيات نظارت بر مطبوعات اظهار داشت: اين كار را از طرف هيات نظارت بر مطبوعات نمي‌دانم؛ هيات نظارت اگر مساله‌اي دارد بايد اين پرونده به دادگاه برود و دادگاه در اين مورد تعيين تكليف مي‌كند.

رحمانيان ادامه داد: قانون موارد توقيف نشريات را براي هيات نظارت بر مطبوعات مشخص كرده است. واكنش در مورد كاريكاتور جزو وظايف هيات نظارت بر مطبوعات نيست و نمي‌تواند به اين دليل روزنامه‌اي را توقيف كند و طبق قانون اين مورد جزو وظايف هيات نظارت بر مطبوعات نيست.

براي رفع اثر از تصميم هيات نظارت امروز دادخواست به ديوان عدالت اداري ارائه مي‌كنيم

استناد هيأت نظارت بر مطبوعات به تبصره و بندهاي قانوني داراي اشكال است

وكيل مدافع مديرمسوول شرق نيز گفت كه همين امروز دادخواست خود را مبني بر رفع اثر از تصميم هيأت نظارت بر مطبوعات به ديوان عدالت اداري ارائه خواهند داد.

روزنامه نگاري فرزند هر لحظه ازخبر است...

نشست تخصصي مركز مطالعات سايبر ژورناليسم يکشنبه 5 شهريور ماه با حضور دكتر حسن نمك دوست دردانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات  برگزار شد. در اين نشست آقايان دكتر سلطاني فر ، دكتر نمكدوست ، دكتر سميعي ، دكتر ضيايي پرور و دكتر يحيايي به همراه جمعي از دانشجويان وعلاقمندان ارتباطات ، روزنامه نگاري و سايبر ژورناليسم  حضور داشتند و به بحث و گفتگو پرداختند. در ذيل به قسمتي از صحبتهاي دكتر حسن نمك دوست   از جمله متخصصان و صاحب نظران عرصه روزنامه نگاري جديد در ايران كه تجربيات ارزشمندي در عرصه سايبر ژورناليسم دارد ، مي پردازيم.

دكتر نمك دوست صحبتهاي خود را چنين آغاز كرد: چرا مركز پژوهشهاي سايبر ژورناليسم.

من ادعايي دارم مبني بر اينكه ما نظام دانشگاهي را بسيار وقف روزنامه نگاري كاغذي كرديم اما چرا روزنامه نگاري راديويي ،  تلويزيوني ، و ... را جدي نگرفتيم. چرا از ويدئو يا پخش مستقيم استفاده نمي كنيم.

در ارايه دلايل اين امر شايد بتوان گفت كه راديو و  تلويزيون ما در اختيار دولت است و استفاده از ماهواره ممنوع است. آيا مي شود جنگ اخير آمريكا عليه عراق را بدون ماهواره مورد پوشش قرار داد؟ آيا آن لاين ژورناليسم در اينترنت و ماهواره اتفاق مي افتد يا در غير اين وسايل؟

درواقع چيزي كه ما را دچار توهم مي كند اين است كه مي گوييم روزنامه نگاري سنتي و مدرن! اصلاً روزنامه نگاري مگر مي تواند سنتي باشد چرا كه روزنامه نگاري فرزند هر لحظه ازخبر و متكي به آخرين خبرهاست. روزنامه نگاري از لحظه اي كه متولد شده مدرن بوده و خواهد بود. چرا ما تعبير سنتي را در برابر مدرن بكار مي بريم؟

نكته مهمي كه بايد اشاره كرد اين است كه آيا ما مركزي به اسم آموزش روزنامه نگاري سايبر داريم؟

در پاسخ بايد گفت: خير چرا كه روزنامه نگاري سايبر خودش متولد مي شود. در روزنامه نگاري برعكس ساير رشته ها ما لابراتوار نداريم و قواعد روزنامه نگاري در جريان كار توليد مي شود.

نكته ديگر اين است كه وبلاگ نويسي در روزنامه نگاري بسيار تأثيرگذار است ولي مساوي با روزنامه نگاري نيست. وبلاگها بر كار روزنامه نگاري نظارت مي كنند و عنوان ركن پنجم را به خود اختصاص داده اند – روزنامه ركن چهارم دموكراسي – ما بايد ارزش هر پديده را به خودش بدهيم نه آنكه را مساوي پديده ديگري قرار دهيم.

موضوع روزنامه نگاري امروزي دسترسي به اطلاعات است و مادامي كه روزنامه نگاري ما وابسته به دولت است نمي تواند موضوع حق دسترسي را حق اوليه خود كند. 

تفاوت رسانه‌هاي خصوصي و دولتي

/تفاوت رسانه‌هاي خصوصي و دولتي/
يك روزنامه‌نگار:
روزنامه‌هاي خصوصي به دليل نبود بازار رقابتي نيازمند كمك دولت هستند

به گفته‌ي يك روزنامه‌نگار و مدرس روزنامه‌نگاري رسانه‌ي خصوصي بايد خواسته‌ها و انتظارات مردم را به مسوولان و دولتمردان منتقل كند؛ چراكه رسانه‌ي دولتي به اين دليل كه از حمايت دولت برخوردار است، به طور طبيعي به توجيه عملكرد آن ‌مي‌پردازد.

بهروز بهزادي در گفت‌وگو با خبرنگار رسانه‌ي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اظهار داشت: رسانه‌هاي خصوصي و دولتي در سراسر دنيا در كنار يكديگر به فعاليت مي‌پردازند؛ اما هر يك وظايف خاص خود را برعهده دارند.

او افزود: رسانه‌ي دولتي در اختيارات دولت و نهادهاي وابسته است و در جهت مصالح و منافع آن حركت مي‌كند؛ اين رسانه‌ها به دليل اين كه ازسوي دولت حمايت مي‌شوند و رديف بودجه‌ي خاصي دارند، به دنبال جذب آگهي‌هاي تجاري نيستند و براساس ضوابط خاصي كه دارند بيشتر اخبار رسمي‌ را منتشر مي‌كنند‌ تا اخبار غير رسمي؛ ‌اما متاسفانه در ايران رسانه‌هاي دولتي نه تنها از حمايت‌هاي دولت برخوردارند، بلكه بيشترين سهم آگهي‌ها نيز به دليل تيراژ بالايي كه دارند، نصيب آن‌ها مي‌شود.

بهزادي ادامه داد: وظيفه‌ي عمده‌ي رسانه‌هاي دولتي، انتشار اخباري است كه دولت براي فرهنگ‌سازي در جامعه بايد در اختيار مخاطبان قرار دهد؛ به عنوان نمونه، صرفه‌جويي در انرژي يكي از وظايف اصلي رسانه‌هاي دولتي است؛ اما در مقابل، رسانه‌هاي خصوصي يا غير دولتي وظيفه‌ي اطلاع‌رساني شفاف و آگاه كردن مخاطبان از امور دولت و جامعه را برعهده دارند.

به عقيده‌ي وي، رسانه‌ي خصوصي رسانه‌اي است كه توسط افراد اجتماعي راه‌اندازي شده و هيچگونه كمكي از دولت دريافت نمي‌كند؛ از اين رو، رسانه‌هاي خصوصي براي تامين هزينه‌هاي خود بايد در كنار بازتاب حقايق به انتشار خبرهاي مخاطب پسند بپردازند، البته نبايد در اين مسير به رسانه‌ي زرد تبديل شوند.

بهزادي با اشاره به اين كه در سال‌هاي اخير روزنامه‌هاي مستقل و خصوصي در عرصه‌ي رسانه‌يي كشور شكل گرفته‌اند، تصريح كرد: اما اين روزنامه‌ها تا حدودي با مفهوم واقعي رسانه‌ي خصوصي فاصله دارند؛ چرا كه آن‌ها هنوز نمي‌توانند مستقل از كمك‌هاي دولتي به فعاليت بپردازند و از اين رو روزنامه‌هاي خصوصي در ايران راه‌اندازي شده‌اند اما به دليل نبود بازار رقابتي سالم، وابستگي بسياري به كمك‌هاي دولت از طريق وزارت ارشاد دارند.

او در پايان افزود: تا زماني كه يك شرايط رقابتي سالم بر رسانه‌هاي كشور حاكم نشود، نمي‌توان گفت كدام رسانه‌ها به شكل خصوصي و مستقل فعاليت مي‌كنند.

گزارشی از بزرگترین خلافكاری دانش آموزان و دانشجویان